Poslednjih godina suša desetkovala i populaciju divljači u Vojvodini
Sušno vreme poslednjih godina gotovo je desetkovalo populaciju divljači u Vojvodini – kažu lovci. Najveći problem predstavlja nedostatak izvora vode, koji su presušila tokom dugih perioda bez padavina. Usled toga, značajno je opao i nekada veoma razvijen lovni turizam.
U Potisju, okolina Sente i Ade stanište je brojnih vrsta divljih životinja. Sušeni periodi iz poslednjih godina, te nestanak izvora vode, značajno su umanjili ovdašnju populaciju divljači. Kako bi spasili životinje lovci nastoje da postave privremena pojilišta. Osim toga, divljač do određenih izvora vode dolazi i zahvaljujući zalivnim sistemima koje koriste poljoprivrednici.
Karolj Birkaš, čuvar senćanskog lovačkog društva kaže: „Sadašnja klima, koju imamo već nekoliko godina, ova vrelina utiče kako na ljude, tako i na životinje. Sreća je da je tu Tisa, a na drugoj, zapadnoj strani i oko Čika ima dosta kanala. Osim toga, vlasnici poljoprivrednih imanja stalno zalivaju i to je pozitivno i za divljač, jer potraže ona mesta gde funkcionišu zalivni sistemi.”
Za opstanak populacije divljači potencijalnu opasnost predstavlja i intenzivna poljoprivredna proizvodnja kao i upotreba različitih hemijskih sredstava.
Ferenc Irmenji, lovac kaže: „Intenzivna poljoprivreda predstavlja veliki problem. U tom delu u Vojvodini ona je postavljena na jedan određeni nivo obrade. Došla je mehanizacija i to uznemirava divljač. Potpuno je promenila njihova staništa. Uzorano je više njihovih mesta za ispašu, iako to tokom stotina godina nije slučajno postavljano da su ovde pašnjaci, ovde šume, da reke imaju sliv. Ove stvari teško je lečiti, ali sa Pokrajinskim sekretarijatom i Ministarstvom Srbije nastojimo zajednički da to dovedemo u red.”
Irmenji Ferenc kaže da je nekada ovde u okolini Tise cvetao lovni turizam, ali sa smanjenjem populacije sve manje lovaca stiže iz inostranstva, zato bi trebalo pre svega raditi na zaštiti životinja i povećanju njihove brojnosti.
