Preminuo Oto Tolnai
Oto Tolnai je rođen 5. jula 1940. u Kanjiži. Objavljivao je kratku prozu kao učenik Mađarske gimnazije u Senti, od 1956. godine i pesme od 1960. Godine. Od 1959. godine je bio student na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Novom Sadu na odseku za Hungarologiju, a od 1961. godine je radio kao urednik omladinskog časopisa za kulturu koji izlazi u Novom Sadu.
Prvu zbirku pesama, “Konkavne pesme” je objavio 1963. godine. Preselio se u Zagreb i studirao filozofiju.
Bio je do 1974. urednik omladinskog časopisa za kulturu “Novi Simposion”, koji je prvi put izlazio 1964. godine, a od 1969. do 1972. godine je obavljao funkciju glavnog urednika. Od 1974. godine do 1994. godine radio je kao urednik literarnih emisija i likovni kritičar u redakciji Radio Novog Sada na mađarskom jeziku. Bio je član Društva književnika Jugoslavije od 1966. do 1990. godine i njegov poslednji predsednik do raspada, a zatim se pridružio Društvu književnika Mađarske 1990. godine Od 1992. godine je glavni urednik časopisa “Ex Simposion” koji izlazi u Vespremu. Od 1994. godine živi i stvara na Paliću. Objavljeno je najmanje pedeset zbirki, među kojima su pesme, proza, monografije (o Imreu Šafranju) i dečje pesme.
Njegovi najvažnija dela su Kuća insekata (1968.), Prebijena čipka (1969.), Prašina sveta (1980.), Cvećarska broj 3. (1983.), Svetionik na prodaju (2010.). Na 66. Kampu pisaca u Kanjiži je predstavio 2018. godine njegov roman “Dve sterilne čaše”. Oto Tolnai je rekao tada za RTV Panon da je ovo izdanje prvi tom proznog serijala “Stiljivi nakit”, u kojem glavni lik Oliver T. kreće na zanimljivo, avanturističko putovanje Palićem. "Kad sam došao na Palić, jer mi je žena sa Palića, hteo sam da promenim sredinu i bio sam zadovoljan što sam na novom mestu. Mislio sam da ću raditi novim metodama, ali čim sam počeo pisati, primetio sam da radim isto, istim metodom, pa sam se kretao od tačke do tačke, opisivao ulice, kuće, komšije, okolinu, jezero, svako drvo u nizu. Polako, je rođena velika topografija sav opis mesta.”
U javnom programu Radio Novog Sada u Subotici 2019. godine proslavljena je 70. godišnjica od osnivanja ove ustanove. Oto Tolnai je tada rekao da je kao urednik Simposiona dobio trogodišnju uslovnu kaznu te da je kao osuđenik postao jedan od urednika kulturne rubrike mađarske redakcije. "Postao sam radijski likovni kritičar i 20 godina sam svakog utorka čitao tekst o umetnosti. I to je bilo jedno od najsrećnijih razdoblja u mom životu. Dobio sam odrešene ruke da pronađem temu, kao lice kome je izrečena uslovna kazna, nisam morao nikome pokazivati svoje pisanje, pisao sam o čemu sam hteo."
Njegov rad je nagrađen brojnim prestižnim nagradama. Nekoliko je puta dobio nagradu “Most”, nagrada “Jožef Atila” mu je dodeljena 1991.godine, nagrađen je nagradom “Tibor Deri” 1995.godine, zatim mu je uručena Savremena nagrada, nagrada Milan Fišt 1997. godine, nagrada Mikloš Radnoti i nagrada Šandor Vereš. Zlatnu medalju predsednika Republike Mađarske je dobio 2000. godine, 2007. godine je nagrađen Košutovom nagradom, 2009. godine velika nagrada Artisjus, 2022. nagradu za životno delo Fondacije književnog društva “Varošmajor” 48, a 2023. godine mu je dodeljena prestižna srednjoevropska nagrada Vilenica. Oto Tolnai je imao 84 godine.
