Sudbinu naše nacije oblikuje vera, znanje, poštenje i privrženost našim istorijskim vrednostima
Povodom 20. avgusta, nacionalnog praznika Mađarske Ester Čalokezi, generalna konzulka Mađarske u Subotici uručila je orden Viteškog krsta Mađarske i orden Zlatnog krsta Mađarske.
Priznanje Viteškog ordena u Mađarskoj je ustanovljeno 1991. godine i do danas predstavlja jedno od najviših priznanja koje dodeljuje mađarska država. Za zasluge u podizanju kvaliteta obrazovanja i vaspitanja vojvođanskih Mađara, te posvećenom radu i učestvovanju u aktivnostima jačanja zajednice Ibolja De Negri, predsednica Udruženja prosvetnih radnika Mađara severne Bačke odlikovana je ordenom Zlatnog krsta Mađarske: „Ovo veliko priznanje za mene je ogromna čast i radost, i to je zaista rezultat proteklih 25 godina, koje sam obavljala u poslednje vreme. Kao pedagog, i rukovodilac pedagoške organizacije uvek sam se trudila da osnažim kvalitet obrazovanja na mađarskom jeziku u Vojvodini, da vaspitamo takve mlade generacije koje će se snaći u velikom svetu, odnosno imaju konkurentno znanje.“
Orden Zlatnog krsta Mađarske dobio je i Silvestar Varga, nekadašnji rukovodilac carinske ispostave u Slobodnoj zoni Subotica, kome je priznanje dodeljeno za višedecenijski rad koji je obavljao u zajednici vojvođanskih Mađara, kao i u aktivnostima na jačanju srpsko-mađarskih odnosa: „Slobodna zona nije još dobro funkcionisala. Postojao je zakon, ali niko to nije voleo i ja sam tražio da idem tamo. Tada jedva da je bilo nešto. U jednoj radionici je bilo 13 radnika. Već 2008. godine bilo ih je preko dve hiljade, a kada sam otišao u penziju 2014. godine šest hiljada ljudi je radilo na prostoru Slobodne zone, na prostoru po njenim propisima i svaki papir je prošao kroz moje ruke.“
Župnik Đerđ Juhas je više od pet decenija duhovnik i u službi jačanja zajednice, a orden Viteškog krsta Mađarske uručen mu je za očuvanje graditeljske baštine crkve i posvećenog rada u njenom razvoju.
„U prvom redu mislim da su oni koji su me predložili imali u vidu da smo obnovili više crkava. Ali to nije moj prvenstveni zadatak, ja sam sveštenik, duhovnik. To, uistinu, ne može da se izmeri, ili bar ja ne umem da izmerim, koliko to znači da sam bio sveštenik. Bio sam u Novom Sadu, sada sam u Kuli. Za svaki slučaj citiraću misli moj kolege sveštenika koji kaže: tamo sam bio, bio sam na svom mestu, mogli su me pronaći. Odnosno, ako su hteli, ljudi su mogli doći do mene, išao sam i ja da ih posetim i to je bio moj posao duhovnika.“
Odlikovani su potvrda toga da sudbinu naše nacije oblikuju vera, znanje, poštenje i privrženost našim istorijskim vrednostima, rekla je Ester Čalokezi, generalna konzulka Mađarske u Subotici u svom pozdravnom govoru: „Cilj Mađarske je da jača i potpomaže nacionalno zajedništvo, da svaki Mađar na svom rodnom tlu može da živi punim životom, odnosno da na svom rodnom tlu opstane i kao pojedinac i kao zajednica. Nacionalno zajedništvo znači i snaži i to što se predaja ordenja obavlja sada na svim mestima u Karpatskom basenu. Priznanja izražavaju i to da je nacija jedinstvena, pripadnici smo mađarske nacije, koja može da opstane ako svi delovi njene nacije opstaju i u svakom delu nacije postoje oni, po mogućnosti što više njih, koji rade u korist mađarstva.“
Nagrađeni svojim životnim putem za čitavo mađarsko društvo predstavljaju primer koji ima snažnu poruku održanja – dodala je Ester Čalokezi.
